tag:blogger.com,1999:blog-70516037410731102722011-04-22T05:09:46.501+06:30႐ုန္းရဦးမယ္...ျငိမ္ေနလို႕ေတာ့ ဘ၀က ဒီထက္ တက္မလာဘူး..... ထိုင္ေနလို႕ေတာ ့ ဘာမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ထိုင္ေနလို႕ေတာ့ ဘာမွျဖစ္မလာဘူး၊julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-30006511589155216522008-02-17T19:15:00.002+06:302008-02-17T19:25:26.519+06:30ခ်စ္ျခင္းဆိုတာဟာ သခၤ်ာပုစာၦတစ္ခုရဲ႕ အေျဖလို ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္သြယ္ ေတြးေခၚရွာေဖြမွဳေပၚမွီျပီး ေပါက္ဖြားလာတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး........ခ်စ္ျခင္းဟာ ေဘာဂေဗဒလို အရွံဳးအျမတ္ အက်ိဳးအျပစ္ ေတြကို လည္း ထည့္မတြက္ပါဘူး....ႏိုင္ငံေရး မဟာမိတ္ ဖြဲ႕နည္းလို နီးစပ္မွဳ တူညီမွဳ အျပန္အလွန္ ေက်းဇူးျပဳမွဳ ဆုိတဲ့ သေဘာကိုလညး္ ထည့္မစဥ္းစားပါဘူး....တူေပမယ့္ ခ်စ္ခ်င္မွ ခ်စ္တယ္....မတူေပမယ့္လညး္ ခ်စ္ခ်င္ခ်စ္တယ္....ခ်စ္လာျပန္ရင္ မတူတာကိုလညး္ တူတယ္ ျမင္ခ်င္ျမင္တယ္.....မခ်စ္ျပန္ရင္ တူတာကိုလညး္ မတူသလို ျမင္ခ်င္ျမင္တယ္....ခ်စ္ေရးကိစၥမွာ စဥ္းစားခ်င္ရင္ မခ်စ္ခင္က စဥ္းစားမွ အမွန္ျမင္ခ်င္ျမင္မယ္...... ခ်စ္ျပီးမွ စဥ္းစားရင္ စဥ္းစားရာ မေရာက္ဘူး.....လိုရာဆြဲေတြးတာသာ ရွိမယ္....<br /> (တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္- ပိေတာက္ခ်င္းေတာ့ မတူပါေလ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-3000651158915521652?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-69206675995714319492008-02-17T18:28:00.006+06:302008-02-17T18:51:00.605+06:30............ေနာက္ခံ ရိုက္ကြင္းေတြ ေျပာင္းသြားမယ္<br />ကမာၻဦးအတိုင္းပါပဲ<br />ဘာမ်ားထူးျခားလို႕လဲ<br />ယဥ္ေက်းမွဳေတြ သုတ္လိမ္းထားတဲ့<br />ကြန္ကရစ္ ေတာအုပ္အလယ္မွာ<br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ<br />ျမင္းစီးေကာင္းဘြိဳင္ေတြအတိုင္း<br />စကားလံုးေတြ တဒိုင္းဒိုင္းပစ္တယ္<br />နီယြန္မီးမ်ားေအာက္မွာ<br />နည္းပညာအသစ္ေတြနဲ႕ ၀င္စုိက္မယ္<br />.............<br />(ခ်မ္းျငမ္းေအး)<br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-6920667599571431949?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-61819762914687845432007-08-19T18:08:00.001+06:302007-08-19T18:38:03.595+06:30ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြရယ္...<br />ယံုၾကည္ျခင္းေတြရယ္...<br /> တိမ္စိုင္မ်ားလို<br /> ေလႏွင္ရာ ျပိဳကြဲတယ္<br /><br /><br />အိပ္မက္မ်ားစြာရယ္...<br />ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြရယ္...<br /> ျမဴမွဳန္မ်ားလို<br /> ေနေရာင္မွာ ျပယ္လြင့္တယ္<br /><br /><br /><br /><br />မိုးေကာင္းကင္ထက္<br />မ်ားတဲ့တို႕အခ်စ္မ်ား..<br />ၾကယ္စင္အားလံုးထက္<br />လင္းတဲ့ တို႕အခ်စ္ည..<br />အျပာေရာင္ အခ်စ္ည<br />ကမာၻမွာ...<br /><br /><br /><br /><br />ဒီအခ်ိန္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႔<br />အလယ္မွာ..<br />စိန္ပန္းေတြလညး္ ပြင့္ေနျပီကြာ...<br />အခ်ိန္စက္၀ိုင္းမ်ားက ...<br />ကုစားမစြမ္းႏိုင္ပါ...<br />လြမ္းရယ္...မေျပဘူး...<br />ေက်ာင္းသားဘ၀...<br />ငါတို႔ ေက်ာင္းသားဘ၀...<br /><br /><br /><br /><br />ျဖစ္ခ်င္တာက ဘာမွန္းမသိ...<br />ဘာမွ မရွိ...<br />ေ၀၀ါးေနဆဲ...<br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-6181976291468784543?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-64436201703829832112007-08-19T17:58:00.000+06:302007-08-19T19:08:35.182+06:30ခ်စ္ရိပ္ပ်ိဳးပါလို႔.......ခ်စ္မိုးရိပ္သူဆင္.......<br />ခ်စ္မိုးရယ္ တကယ္မရြာေတာ့...ေၾကကြဲရျပန္<br />စာၾကည့္ရန္...စာအုပ္လွန္....<br />မွဳန္ရီရီ....စိတ္ေတြေလး....စာၾကည့္မရျပန္ေသး...<br /><br /><br /><br />သြားေနတယ္........<br />လွမ္းေနတယ္.........<br />ရဖို႕.........<br />သိဖို႕.........<br />ျပင္ဆင္ရင္း...ျပင္ဆင္ရင္း....<br />လဲက်....ျပန္ထ.......<br />ေငးေမာ.....လွဳပ္ရွား....<br />ငိုတယ္....ရယ္တယ္..<br />သူမသိတဲ့....သက္ေမာေတြ...ရင္ထဲမွာ....ျပည့္<br /><br /><br /><br />မင္းရဲ႕...<br />မ်က္၀န္းေလးတစ္စံု...<br />အျပံဳးေလးတစ္ပြင့္...<br />အၾကည့္ေလးတစ္ခ်က္...<br />ငါ့ရဲ႕...<br />မနက္ျဖန္ေတြ...ေသဆံုးကုန္ျပီ<br /><br /><br /><br />အခ်စ္ပုစၧာအေျဖရွာေသာ္<br />သျပာဂုဏ္မြဲ.....ခ်ိဳ႕တဲ့ဆင္းရဲ<br />မ်က္ႏွာမြဲသူ.....ကိုယ္လိုလူကို<br />မၾကည္ျဖဴမွန္း......သိလိုက္ျပီ<br /><br /><br /><br />မေခၚဘဲ.....သူလာတယ္<br />မႏွင္ဘဲ.....သူျပန္တယ္<br />ညင္းညင္းေဆာ့.....၀ုန္း၀ုန္းေသာ့<br />ငါ.....႐ူးသြပ္ျပီးမွ<br />`အခ်စ္´ ဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္<br /><br /><br /><br />ဥစၥာမာန္ေၾကာင့္ ျမဴးတဲ့သူေတြ ျမဴးကုန္ျပီ...<br />ငါေတာ့.....အခ်စ္ဒဏ္ေၾကာင့္ ႐ူးေနျပီ...<br /><br /><br /><br />အျပန္အလွန္ ခ်စ္ေနမွ<br />အခ်စ္ မဟုတ္ပါဘူး<br />သူမသိဘဲ<br />စိတ္ထဲက တစိမ့္စိမ့္ေလးနဲ႕<br />ခ်စ္ေနတာလည္း....<br /><br /><br /><br /><br />အသည္းမွာ စူးနစ္ေနတဲ့ အရာဟာ <br />ဆူးတစ္ေခ်ာင္းသာ ဆိုရင္ေလ <br />ငါ့အသည္းဒဏ္ရာက်န္ခဲ့ေစဦး <br />မတြန္႕မဆုတ္ ႏုတ္ပစ္မွာပါ <br />အဲဒီအတြက္လည္း ရင္မွာနာက်င္ <br />ေ၀ဒနာကို ခံစားခ်က္မရွိပါ <br /> <br />ိုအသည္းမွာ စူးနစ္ေနတဲ့ အရာဟာ<br /> မင္းကို ခ်စ္မိတဲ့<br /> အခ်စ္ေတြသာျဖစ္ေနေလေတာ့<br />ႏုတ္ပစ္ဖို႕လည္း မ၀့ံဘူး <br />ေမ့ပစ္ဖို႔လညး္ မျဖစ္ဘူး<br /> မင္းအျပစ္လို႕လညး္ မဆိုဘူး<br /><br />ကိုယ့္အျပစ္ဒဏ္ ကို္ယ္သာခံရင္း<br /> ႐ူးသြပ္တမ္းတ ရင္ခုန္ခဲ့တာေတြကို<br /> မင္းက ေမ့ပစ္လိုက္ဖို႕ ေျပာရေအာင္<br /> ကိုယ့္အခ်စ္က အိပ္မက္မွ မဟုတ္တာ...<br /><br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-6443620170382983211?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-61667555723660626422007-08-19T17:45:00.000+06:302007-08-19T17:47:09.861+06:30လုပ္တိုင္း.....မျဖစ္ .....စိတ္ေတြညစ္<br />က်က္တိုင္း.....မ၀င္.....စိတ္ေလခ်င္<br />မွတ္တိုင္း.....မရ.....စိတ္ေဒါထ<br />က်ေနာ့္.....ေက်ာင္းသား.....ဘ၀။<br /><br /><br /><br /><br />ျဖစ္ခ်င္တာေတြ..... ျဖစ္မလာ<br />မျဖစ္ခ်င္တာေတြ.....ျဖစ္လို႕လာ<br />ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္...... စိတ္ေတြညစ္<br />`အိပ္ပစ္´ တဲ့..... ရက္ေတြမ်ားလာ<br />စာမရ.....လူသာ.....၀။<br /><br /><br /><br /><br />ခြဲခြာမွ ငိုေၾကြးေနမယ့္ အစား<br />အတူေနခိုက္.....ခဏတာဘ၀ေလးမွာ<br />တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္<br />ေမတၱာနဲ႕ ဆက္ဆံျပီး<br />သညး္ခံ ခြင့္လႊတ္.....<br />ေပ်ာ္ရႊင္မွဳကို တည္ေဆာက္ၾကရေအာင္.....သူငယ္ခ်င္း။<br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-6166755572366062642?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-31618243643642578802007-08-19T17:26:00.001+06:302007-08-19T17:29:27.911+06:30သူငယ္ခ်င္းေရ ၁၀ ရက္ေန႕က အဆက္ေလး....<br />(၁၃) ဘာမွန္းမသိရင္ သိေအာင္လုပ္ေပါ့ဗ်ာ....<br /> လူေတြသည္ ျပသနာတစ္စံုတစ္ခုျဖစ္လွ်င္ ၄င္းျပသနာႏွင့္ တကယ္ပက္သက္ေသာသူဆီ မသြား၊<br /> မေတြ႕ဆံု မရွင္းလင္း ၊ မဆိုင္ေသာသူေတြဆီသာ သြားျပီး ေျပာတတ္ဆိုတတ္ ဖြင့္ဟတတ္သည္...<br /> တစ္ခါတစ္ရံမူ ျပသနာက တကယ္ရွိသည္မဟုတ္၊ မိမိစိတ္က ထင္ေနတာ (သို႔မဟုတ္) အထင္လြဲေနတာျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရတတ္ပါသည္..<br /> အေျခအေနကို အရွိအမွန္အတိုင္း ေျဗာင္သိခြင့္ရျခင္းသည္လညး္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မွန္ကန္စြာ ခ်မွတ္ႏိုင္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳသျဖင့္ အက်ိဳးရွိသည္ပဲ<br /> မဟုတ္လား......<br />(၁၄) ေၾကညက္ေလာက္ေအာင္ ထြန္ယက္မထားတဲ့ လယ္ကြက္မ်ိဳးမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သီးႏွံေကာင္းေကာင္းမထြက္ဘူး...<br /> ရရွိခံစားရသည့္ ေအာင္ျမင္မွဳမွန္သမွ်သည္ ေၾကညက္ေအာင္ ထြန္ယက္ခဲ့ျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးခ်ည္းမ်ားသာ....<br /> တစ္ဖက္သားလက္ခံညြတ္ႏူးလာေအာင္ ေလၽွာက္လဲစညး္ရုံးႏိုင္ျခင္းဟူသည္လည္း စနစ္တက် ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားမွဳမွသာ ျဖစ္ေပၚရသည္..<br />(၁၅) ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အဓိက ေသာ့ခ်က္ဟာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ အလ်င္စလို မခ်မိေအာင္ ထိန္းႏိုင္ျခင္းပဲ..<br /> ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစား စိတ္တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္<br /> ေၾကာက္စိတ္သာမဟုတ္ တည္ျငိမ္ေအးေဆးမွဳသည္လညး္ ေၾကာက္စိတ္နည္းတူ လ်င္ျမန္စြာပဲ ျပန္႔ပြားတတ္ေသာ သေဘာရွိပါသည္...<br />(၁၆) တကယ္ျဖစ္မျဖစ္ ေသခ်ာေအာင္စမ္းၾကည့္..<br /> ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ နံရံတံတိုင္းဟူသည္လညး္ နာနာဖိတြန္းလွ်င္ တစ္ခ်ိန္မွာ ျပိဳလဲသြားႏိုင္သည္..<br />(၁၇) လုပ္ရမည့္အရာလို႕ ကိုယ္နားလည္ထားျပီးသည့္ အလုပ္ကိုေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမည္ေပါ့......<br /> တစ္ေန႔တာအတြက္ လုပ္စရာရွိသည္ကို ေန႔စဥ္ မဆိုင္းမတြ လုပ္ျခင္းျဖင့္ပင္ အခ်ိန္တန္ေသာအခါ တကယ္ထက္ျမက္ေအာင္ျမင္ေသာ <br /> သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္......<br />(၁၈) အျပဳဘက္က အျမဲၾကည့္...<br /> ကိုယ့္ကို တတ္တယ္ ေတာ္တယ္ အထင္ခံရရံုသက္သက္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ ရွိတဲ့ စြမ္းအားေတြ အရည္အေသြးေတြအားလံုး<br /> သူမ်ားကို တိုက္ခိုက္ျဖိဳဖ်က္တဲ့အလုပ္ထဲမွာ ပံုေအာသံုးမယ့္အစား တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အေကာင္းဆံုးအေနအထားေရာက္လာေအာင္<br /> ျမွင့္တင္တဲ့အလုပ္ အားေပးကူညီတဲ့ အလုပ္ဘက္မွာ သံုးၾကရင္ ပိုမေကာင္းဘူးလား....<br />(၁၉) သိပ္ေ၀းေ၀း လံလံေတြ ေလွ်ာက္မေတြးနဲ႕....<br /> ေနာက္တစ္မိုင္အတြက္ပဲ စဥ္းစား ..............<br /> ဇြဲလံု႕လဟူသည္ကား...ရဲစြမ္းသတိၱႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ် တန္ဖိုးရွိေသာ အရည္အေသြးေကာင္းတစ္ရပ္ပင္.....<br />(၂၀) ေအာင္ျမင္မွဳႏွင့္ ရွံဳးနိမ့္မွဳၾကားမွာ ဘယ္ေလာက္မွ ၾကီးၾကီးမားမား စည္းျခားထားျခင္းမရွိ..<br /> မည့္သည့္ ပ်က္စီးဆုံးရွံဳးမွဳမ်ိဳးမဆို လံုး၀ျပန္လည္ျပင္ဆင္ မရႏိုင္ေတာ့ဟူသည္ မရွိ....<br />(၂၁) တစ္ကိုယ္တည္း ျငိမ္းေအးစြာ ေနရသည့္အခိုက္အတန္႔ေလးေတြကို လိုအပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳမိတတ္ဖို႔လိုပါသည္....<br /> အတင္းဖိ ေလ့က်င့္ခိုင္းရတာထက္ အခက္အခဲကို ေရွာင္ခြာကာ အနားယူလုိက္တာက ပို အက်ိဳးရွိမည္...<br />(၂၂) ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္ရဲရဲရင္ဆိုင္တတ္တဲ့ သတိၱေမြးစမ္းပါ...<br /> လူအမ်ားစုပင္ ကိုယ့္အရည္အခ်င္း ကိုယ့္အစြမ္းအစကို သိတတ္ ျမင္တတ္ေသာ္လညး္<br /> ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ေတြကိုေတာ့ မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳမိတတ္ၾကသည္..<br />(၂၃) အင္း..........အလွမ္းေ၀းလြန္းတာ မွန္ေပမယ့္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ သေဘာေတာ့ရွိသည္...<br /> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အကယ္၍ လိုအပ္လာခဲ့သည္ရွိေသာ္ ကိုယ့္ဘက္က အဆင့္သင့္ျဖစ္ေနေအာင္ လုပ္ထားရမည္..<br /> အမွတ္မထင္ ျဖစ္သြားႏိုင္တဲ့ ကိစၥမွန္သမၽွအတြက္ တုိ႔ရင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္ အသင့္ျပင္ထားရမွာေပါ့...<br /> ဘ၀က တကယ္စမ္းသပ္လာျပီဆိုတဲ့အထိ ေစာင့္ေနလို႔ေတာ့ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲ...<br /> ကိုယ္က ၾကိဳျပင္ထားရမယ္..အျမဲအသင့္ျပင္ထား..<br /><br /> သူငယ္ခ်င္းေရ ..ဒီေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္ေတြဟာ Reader's Digest မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ The Best Advice I Ever Had ေဆာင္းပါးေတြကို ေရြးခ်ယ္စုစည္းျပီး<br /> ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာျပန္ဆိုေပးထားတဲ့ ဦးေဖျမင့္ရဲ႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာျပီလား ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲကပါ...<br /> ( စာအုပ္တစ္အုပ္လံဳး ဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ နဂါး၊ orange ၊ 78 ၊ ရာျပည့္၊ အင္း၀၊ ထြန္းဦး၊ လူထု၊ ျပည့္စံု.....နီးစပ္ရာ စာအုပ္ဆိုင္ေတြမွာ<br /> ကိုယ္တိုင္ရွာ၀ယ္ေနာ္......တန္ဖိုး ၁၃၀၀ )<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-3161824364364257880?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-45178580283067533022007-08-17T18:06:00.000+06:302007-08-17T19:02:02.948+06:30၁၂ ရက္ေန႕တုန္းက <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Easy Web Using XML</span></span> ဆိုတဲ့ <span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);">SIG</span></span> ကို<br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">MCPA</span></span> မွာ<a href="http://www.itmgmg.com/"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;"> ဦးဇင္မင္း</span></span></a>က ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးတယ္..<br />ငါ အဲဒီပြဲ သြားျပီး က်န္တာေလးတခ်ိဳ႕ ရတာေလးတစ္၀က္ကို မလာႏိုင္ခဲ့တဲ့<br />နင့္အတြက္ ေျပာျပလိုက္တယ္..<br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">XML</span></span> ဆိုတာကို အရင္က ျမင္ဖူးသလိုလို...ၾကားဖူးသလိုလို..ရွိေပမယ့္<br />ဘာမွန္းမသိပါဘူး......အခုေကာ သိသလားဆိုရင္ ...ေရေရရာရာ မသိပါဘူး..<br />(အင္း...ဆရာသာသိရင္ ရင္က်ိဳးေတာ့မွာပဲ......)ငါ သိခဲ့တာက...<br />နင္<span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"> july</span></span> လထုတ္ <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">personal computer magazine</span></span><br />ဖတ္မိမယ္လို႕ ငါထင္ပါတယ္..<br />အဲဒီမွာ ပါတဲ့ <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Web 1.0.</span></span>..<span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Web 2.0</span></span>.....<span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Web 3.0</span></span>...<br />ဘာကိုဆိုလ ိုသြားတယ္ဆုိတာ နင္သိလား...<br />နင္သိတယ္ဆိုရင္ေတာ့...ငါ့ထက္ေတာ္သြားျပီ..<br />ငါေတာ့ ေတာ္ေတာ္နားရွဳပ္မိတယ္..နားမလည္ဘူးဆိုပါေတာ့..<br />ဒီပြဲမွာ...ဆရာက ေမးတယ္.။ အဲဒါေတြကို သိလားေပါ့....<br />ငါလည္း နားမလည္ဘူးလို႕ ေျဖလိုက္တယ္..<br />ဆိုေတာ့...ဆရာက ရွင္းျပတယ္...<br />အားပါးပါး...လြယ္လြယ္ေလး...ရွင္းရွင္းေလး...<br />အဲဒါတစ္ခု သိလုိက္ရတာနဲ႕ကို ငါသြားလိုက္ရတာ တန္သြားျပီ..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >အရင္တုန္းက ငါတို႕ cyber cafe ေတြကို သြားရင္<br />searching လုပ္တယ္...surfing လုပ္တယ္...mail ပို႕တယ္...<br />gtalk ေျပာတယ္...ဒါပဲ...ဟုတ္တယ္ဟုတ္...<br />Web အိမ္ေရွ႕မွာ ငါတို႕ဟာ..လူးလာေခါက္တံု႔ပဲ ေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့တယ္...<br />Web ထဲကို မ၀င္ႏိုင္ခဲ့ဘူး...အဲဒီအဆင့္...အဲဒီ level ဟာ..<br />Web 1.0 ပါတဲ့........<br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အခုတေလာ..blog ေတြကို စိတ္၀င္းစားသူေတြ...blog ေရးသူေတြ ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">မ်ားလာတယ္ေနာ္.....blog ဆိုတာ ..Weblog ရဲ႕ အတိုေကာက္ပါတဲ့....</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ေျပာရရင္ေတာ့...Web အိမ္ထဲကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ခြင့္ရလာတယ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Web 2.0 ဆိုတာ..</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Web ထဲကို ..၀င္ေရာက္ခြင့္ရွိေနတဲ့ level ကုိ ဆိုလိုတာပါတဲ့..<br /><br /></span>Web 1.0 ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိခင္ Web 2.0 ဆိုတာျဖစ္သြားတယ္..<br />Web 2.0 ကို လူတိုင္းနားမလည္ႏုိင္ခင္မွာပဲ...<br />Web 3.0 ကုိ တာဆူေနျပန္ပါျပီတဲ့....<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">အထင္ရွားဆံုး ...အျမင္လြယ္ဆံုး..ေျပာရရင္ Google..တို႕</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Wikipedia တို႕ ေပါ့...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">အခုေန..search မွာ java လို႔သာ ရွာၾကည့္ပါလား...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">java ကၽြန္းအေၾကာင္း ..အရင္ေပၚလာမွာ...java programming.</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">လို႕ရွာမွ..ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ java ကို ရမွာ....</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ငါတုိ႕ဟာ java programming နဲ႕ ပက္သက္ျပီး..အျမဲတမ္း..</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">search လုပ္ေလ့ရွိတယ္..ဆိုပါေတာ့...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ေနာင္ဆိုရင္..search engine ေတြဟာ ငါတို႕ဘာကို ရွာေလ့ရွိတယ္ဆိုတာကို..</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">မွတ္သားထားၾကေတာ့မယ္.....</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ငါတို႕ account ၀င္ျပီး..java လို႕ရွာလိုက္တာနဲ႕ java programmin ကို</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">တန္းခ်ေပးေတာ့မွာ...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ကဲ ......မေကာင္းဘူးလား...</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ေကာင္းတယ္ေနာ္....အဲဒါ....Web 3.0 ေပါ့......<br /><br /><br /></span>ငါလညး္ သိပ္ေတာ့ မသိပါဘူး..အဲဒီေလာက္ပဲ နားလည္တယ္..<br />နင္ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ရင္..ဆရာဦးဇင္မင္း ကုိ ေမးေပါ့ေနာ့....<br />သူငယ္ခ်င္းေရ.....ငါေျပာခ်င္တာတစ္ခုက ငါ <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">MCPA SIG</span></span> ကို သြားတိုင္း..<br />လက္ဗလာနဲ႔ ျပန္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ..မရွိေသးဘူး...<br />တစ္ခုခုေတာ့ ရခဲ့တာခ်ည္းပဲ.....ဒါ့ေၾကာင့္..ေနာင္ကို.နင္လညး္ လာႏိုင္ေအာင္လာခဲ့ပါလို႕.<br />ဖိတ္ေခၚပါရေစ...ငါ အာမခံႏိုင္တာက ..နင့္မွာ အရွံဳး မရွိေစရပါဘူး..<br />ေနာက္ျပီးေတာ့..<span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Visual Studio 2008 Beta version</span></span> ေပးေနျပီဆိုတာ...<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">AJAX </span></span>.....ဘာလဲဆိုတာ.....<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">XML</span></span> ရဲ႕ သေဘာတရား ေရးေရးေလး.....<br />ငါ သိခဲ့ရပါေသးတယ္.......<br />ဘာမွ မသိတာထက္စာရင္ အခ်ိန္ ႏွစ္နာရီေလာက္ေပးျပီး.....<br />air-cone ခန္းထဲမွာ သြားထိုင္လိုက္တာက အက်ိဳးမ်ားတယ္...ဆိုရမွာပဲ..<br />( air-cone က မွန္ရဲ႕လား..မသိဘူး...မွားေနရင္လည္း..<br />အမွန္ျပင္ၾကည့္လိုက္ေပါ့ေနာ့.....)<br /><br /><br />နင့္..သူငယ္ခ်င္း...<br /> ဂ်ဴလိုင္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-4517858028306753302?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-90807459699974103012007-08-15T17:51:00.000+06:302007-08-16T17:07:53.938+06:30ဒီေန႔မနက္ ၈ နာရီ ခြဲေလာက္ လြန္းျပည့္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့အတြက္ မိန္းထဲကို သြားတဲ့အခါ ...<br />ေဂၚရာ ဆီဆိုင္ေရွ႕ကေန ျဖတ္သြားရပါတယ္.....<br />ဆီဆိုင္ေရွ႕ သံတံခါးမွာ ဆီထုတ္ေစ်း ၂၅၀၀က်ပ္လို႕ ေရးထားတာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္...<br />အဲဒီတုန္းကေတာ့ ေၾသာ္....ဆီေစ်းေတာ့ တက္ျပန္ျပီလို႕ပဲ ေတြးမိပါတယ္.......<br />လြန္းျပည့္ အေဆာင္ေရာက္ေတာ့ xeon သြား....<br />၁၁ ခြဲေလာက္မွ အေဆာင္ကို ျပန္လာၾကပါတယ္....<br />ေရာက္လို႕ အေမာမွ မေျပေသးပါဘူး.....<br />third year က အမ က နင္တို႕ ေက်ာင္းကားခ ႏွစ္ရာ ျဖစ္သြားျပီလို႕<br />ဆီးေျပာပါတယ္......<br />ွဆီေစ်းတက္လို႔ ကားခေစ်းတက္ပါတယ္တဲ့......<br />စတာ ေနာက္တာျဖစ္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းျပီး ထြက္လာၾကပါတယ္...<br />ႏွစ္ေယာက္သား ..ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကားစပယ္ရာဆီကေန အတည္ျပဳခ်က္ယူပါတယ္...<br />ဟုတ္ပါသတဲ့ရွင္.....<br />ႏွစ္ရာပါတဲ့...........<br />က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ ထိုင္ငိုခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္ပါတယ္..........<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> အသြား ႏွစ္ရာ...အျပန္ ႏွစ္ရာ.....စက္ဘီးအပ္ခ တစ္ရာ...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> တစ္ရက္ကို မစာရ မေသာက္ရ ငါးရာ.............</span><br />က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းသူေတြဆိုရင္...လက္ပံပင္ ဆက္ရက္က်တဲ့ အတိုင္း...<br />ကားေပၚမွာ ဆူညံေနပါတယ္....<br />ေစ်းလညး္ ဆစ္လို႕မရပါဘူး.....<br />ေက်ာင္းသူေတြကို ေသေဌးမွတ္ေနသလား....<br />ေရႊအိုးရွိလို႕ ေက်ာင္းတက္ေနတာ ထင္ေနလား...<br />ဘာ ညာ ေပါ့.........<br />တစ္ေယာက္ တစ္ခြန္း ဘာေတြမွန္းကို မသိပါဘူး.........<br />ဒါေပမယ့္ အားလံုးေျပာေနတာကေတာ့ ကားခကို မေက်နပ္တာပါ...........<br />က်ေနာ္ဆိုရင္ အိမ္က တစ္ရက္ ကုိ မုန္႕ဖိုး ငါးရာပဲေပးပါတယ္...<br />ေက်ာင္းတက္ခ သံုးရာႏွဳတ္လိုက္ရင္ က်ေနာ့္အတြက္ ႏွစ္ရာေတာ့ က်န္ပါတယ္....<br />တစ္ပတ္ဆိုရင္ တစ္ေထာင္က်န္ပါတယ္...<br />Cafe မွာ ႏွစ္နာရီေတာ့ သုံးႏိုင္ပါေသးတယ္......<br />ဒီေန႕ေတာ့ အကုန္ ကုန္ခဲ့ပါျပီ...<br />ပညာရွာရတာအဖိုးတန္မွန္း အခုမွ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ပါတယ္....<br />ရတနာပံုက ဘြဲ႕တစ္လံုးရဖို႕ ေတာ္ေတာ္ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံရမယ္ဆိုတာလညး္...<br />သိလိုက္ပါတယ္....<br />ကားခေစ်းတက္တဲ့ အတြက္..ပထမတုန္းကေတာ့...စပယ္ရာကို ပြစိပြစိ ေျပာၾကပါတယ္....<br />ဒါေပမယ့္ university ေက်ာင္းသူေတြေလ...............<br />ဦးေဏွာက္ေတာ့ ေကာင္းပါေသးတယ္..............<br />ျပသနာရဲ႕ ဇစ္ျမစ္ကို စဥ္းစားၾကျပီး ...ၾကားထဲက ဓါးစာခံ ျဖစ္ရတဲ့ ...<br />စပယ္ရာကို ေတာင္ သနားမိပါေသးတယ္.................<br />အဲဒီေတာ့လညး္ .....က်ယ္က်ယ္အသံ မထြက္လာဘဲ......<br />တိုးတိုး တိုးတိုးသံေတြ ....အုပ္အုပ္ထြက္လာျပန္ပါတယ္....<br />ကားခသက္သာေအာင္ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ.....ပါခ်ဳပ္ကို တက္တိုင္ရင္ ေကာင္းမလား...<br />ေက်ာင္းမတက္ဘဲ ေနရင္ ေကာင္းမလား........<br />ေက်ာင္းကို စက္ဘီးနဲ႕ တက္ေတာ့မလား..<br />အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြးၾကည့္ပါတယ္.............<br />ေတြးရင္း ေတြးရင္း .....ကားခႏွွွစ္ရာ ထုတ္ေပးလိုက္ရပါျပီ....<br />မီးေနသည္ဟာ...တစ္ရက္ကို ယမမင္းနဲ႕ သံဳးၾကိမ္ စစ္ခင္းတယ္ဆိုလား...<br />ၾကားဖူးပါတယ္...<br />က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းသူေတြကေတာ့ တစ္ရက္ကို အသြားနာရီ၀က္.....<br />အျပန္ နာရီ၀က္ ....ယမမင္းကို မ်က္စပစ္ပါတယ္...........<br />ရတနာပံုေက်ာင္းကားေတြကို ျမင္ဖူးၾကမွာေပါ့ေနာ္..............<br />ဆရာၾကီးေတြကေတာ့ welcome လုပ္တိုင္း ေက်ာင္းသူေတြ ကားတြဲမစီးဖို႔.....<br />ေရွ႕ခန္းမွာ သံုးေယာက္ မစီးဖို႔.....ေက်ာင္းသားေတြ ကားအမိုးေပၚ မစီးဖို႔.....<br />မွာပါတယ္.............<br />ကားသမားေတြကေတာ့ ဆရာၾကီးေတြ မွာတာကို မသိတာလား.............<br />မသိေယာင္ေဆာင္တာလား...........တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုေပါ့ေနာ္....................<br />ေက်ာင္းသားေတြဆိုရင္ အမိုးေပၚ ဇြတ္တက္ခိုင္းပါတယ္.....<br />ေက်ာင္းသူေတြဆိုရင္ ကားထဲမွာ ျပည့္ေနရင္....... ဇြတ္တြဲခိုင္းပါတယ္.......<br />က်ေနာ္တို႕က ေက်ာင္းသားေတြပဲ.....သူတို႔ိုခိုင္းတိုင္း လုပ္စရာမလိုဘူးလို႕ မေအာက္ေမ့ပါနဲ႔.........<br />ကားသမားက သစ္စာရွိပါတယ္.............<br />ကားေနာက္ခံု တြဲလူမျပည့္မခ်င္း မထြက္ေပးပါဘူး........<br />ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြပဲ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ေနာက္က်ပါတယ္...<br />ေက်ာင္းသြားခ်ိန္ မမီပါတယ္......<br />ေနာက္ဆံဳးေတာ့ လည္း.......ေက်ာင္းသူေတြမွာ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ မဘခ်စ္လို႕..........<br />ႏွလံဳးသြင္းရင္း...........ေလညင္းခံရပါတယ္..........<br />ေက်ာင္းသားေတြလည္း အမိုးေပၚက စီးရေတာ့ ေလာကၾကီးကို အေပၚစီးက ...<br />ၾကည့္ရတာေပါ့ဆိုျပီး.........ဆက္ကပ္အဖြဲ႕ထဲ၀င္လို႕ရႏိုင္တဲ့ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားမ်ိဳးနဲ႔...<br />လႊားခနဲ...လႊားခနဲ................<br />ေက်ာင္းသားေတြလည္း ေယာင္လို႕မ်ား ေနာက္ကတြဲမလိုက္ပါနဲ႕........<br />ေက်ာင္းသူေတြရဲ႕ ျပာက်သြားႏုိင္တဲ့ နဂါးမာန္မ်က္ေစာင္းကုိ တစ္ေပြ႕ၾကီး ...<br />ရသြားႏိုင္ပါတယ္..........<br />ေက်ာင္းသူေတြက ကားထဲနဲ႔ ကားေနာက္ခံု ဟာ သူတို႕ပိုင္နယ္ေျမလို႕ကို သတ္မွတ္ထားပါတယ္...<br />ေနာက္ဆံဳး..................<br />ေက်ာင္းသားေတြ ...ျပည့္က်ပ္ျပီး...ေျခခ်စရာ မရွိေတာ့မွာ ကားကို ထြက္ပါတယ္........<br />က်ေနာ္လညး္ အစတုန္းကေတာ့....တြဲမစီးဘူးလို႕ ဆံုးျဖတ္ေပမယ့္...<br />ကုိယ္ပဲ ေက်ာင္းေနာက္က်တာေၾကာင့္ ၾကံဳသလိုပဲ ေက်ာင္းသြားရပါတယ္.........<br />ဒါေပမယ့္ ဒီေန႕ကစျပီး...ႏွစ္ရာေပးရတဲ့ အတြက္ တန္ေအာင္ ထိုင္ပဲစီးေတာ့မယ္လို႕..........<br />ဆံုးျဖတ္ရင္း...........................<br /><br /><br />(မ်က္စိလည္ လမ္းမွားျပီး...ကားခေစ်းျပန္က်ပါေစလို႕....<br />တိတ္တိတ္ေလး ဆုေတာင္းေနမိပါျပီ.................)<br /><br /><br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-9080745969997410301?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-19237466231256400942007-08-13T11:28:00.000+06:302007-08-16T17:10:04.215+06:30<div style="text-align: justify;">လြမ္းတင္းေျပာပါသေတာ္....<br />ဟုတ္ကဲ့ .....အဲဒီ label ေလးရဲ႕ ေအာက္မွာ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေက်ာင္း feel ေလးေတြကို တင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္...<br />ဒီ ေခါင္းစဥ္ေလး ေရြးခ်ယ္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းကို နည္းနည္းေလာက္ လက္ရွည္ခြင့္ျပဳပါ....<br />( ျပဳ ျပဳ မျပဳ ုျပဳ ရွည္လိုက္ျပီ.....)<br />ဒီ labelဟာ ၀တ္ထုတစ္ပုုဒ္ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ပါ...<br />စာေရးသူက နတ္ႏြယ္...ထင္ပါတယ္...<br />magazine က စစ္ျပန္လား...ဘာလား...ေသေသခ်ာခ်ာ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး...<br />ဖတ္မိထားတာကိုက (၃) ႏွစ္ေလာက္ရွိေနပါျပီ...<br />magazine ကလည္း အဲဒီတုန္းက ကုိ ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းေနပါျပီ.....<br />ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းကေတာ့...ဦးဘဆိုပါစို႕...ဦးဘဟာ တည္းအိမ္ကေန ဘူတာၾကီးကို ဆိုက္ကားနဲ႔ ဆင္းလာတဲ့ အခါ ဆိုက္ကားဆရာကို ရထားမီေအာင္ ျမန္ျမန္ေလးနင္းေပးဖို႕ ေတာင္းပန္ပါတယ္...<br />ဆရာသမားက (ေနရာ မမွတ္မိေတာ့ပါ) တစ္ေနရာကို ေရာက္တဲ့အခါ ဆိုက္ကားရပ္ျပီး မင္းၾကီးမင္းေလးကို<br />လဖက္ထုတ္နဲ႔ ပသေသးပါသတဲ့.....<br />ဦးဘဟာ ျမန္ျမန္ပါဆိုမွ ရပ္တဲ့ အတြက္ စိတ္ခ်ဥ္ေပါက္မိပါတယ္...<br />ဒါေပမယ့္ ကံအားေလ်ာ္စြာ ရထားကို သီသီေလးမီပါတယ္....<br />ဆိုက္ကားခရွင္းေတာ့ ဆရာသမားက လဖက္ဖိုးပါ ပိုေတာင္းပါတယ္...<br />အခုလို ရထားမီရတာ လည္း မင္းၾကီးမင္းေလး ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္း့လို႔လည္း ေျပာပါေသးတယ္....<br />ဦးဘဟာ ရထားမမီမွာ စိုးတဲ့အတြက္ ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ေတာင္းသေလာက္ေပးျပီး ရထားေပၚ အျမန္တက္ခဲ့ပါတယ္....<br />ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ ခံုခ်င္းကပ္ရပ္က မိတ္ေဆြ (ဦးျမ ဆိုပါစို႕...)ျဖစ္ေနပါတယ္....<br />မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ခံုမွာေတာ့ ေတာင္ျပံဳးပြဲျပန္ မိန္းမၾကီး ႏွစ္ဦးဟာ...မင္း(၂) ပါးအေၾကာင္းကုိ<br />အားရပါးရ ခန္းဖြင့္ေနပါတယ္.....<br />ဦးဘနဲ႔ ဦးျမဟာ ေခတ္ပညာတတ္လူငယ္ေတြဆိုေတာ့ ျမင္ျပင္းကတ္လာဟန္တူပါတယ္....<br />မင္း(၂) ပါး ကုိ ေစာင္းျပီး ခ်ိပ္တိတ္တိတ္ ရိပ္တိတ္တိတ္ ေတြေျပာပါတယ္...<br />(ေျပာစကားကုိ မမွတ္မိေတာ့ပါ..) ဆိုလိုရင္းကေတာ့ နတ္ခ်င္း ေတြဟာ တကယ္ေကာင္းတဲ့ ေတးေတြပါ...<br />အဲဒီေတးသံစဥ္ေတြကို ယူျပီး..နတ္သံေဖ်ာက္ပစ္လိုက္ရင္ ...ေကာင္းမယ္ေပါ့ ..ဘာညာေျပာၾကတဲ့အခါ<br />အေဒၚၾကီးႏွစ္ေယာက္ဟာ ...သူတို႔ိကို မ်က္လံုးျပဴး မ်က္စံျပဴး ..ၾကည့္ျပီး...လက္အုပ္ေလးေတြခ်ီကာ...<br />" လြမ္းတင္းေျပာပါသေတာ္....လြမ္းတင္းေျပာပါသေတာ္..အမ္ိုက္အမဲေလးေတြမို႕ ေဗြမယူပါနဲ႔. "<br />လို႕ က်ယ္က်ယ္ေလး ေတာင္းပန္ပါသတဲ့.....<br />၀တ္ထုေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႕ အေၾကာင္းအရာေလးကို ၾကိဳက္လြန္းလို႕....လက္ထဲမွာ စာအုပ္ရွိတုန္းကေတာ့<br />ခဏခဏ ျပန္ဖတ္ပါတယ္....အခုေတာ့ စာအုပ္ကို ဘယ္သူသမသြားမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး....<br />ဒါေပမယ့္ ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ စြဲေနပါတယ္.....<br />ဟုတ္ကဲ့......က်ေနာ္လည္း......<br />" လြမ္းတင္းေျပာပါသေတာ္....လြမ္းတင္းေျပာပါသေတာ္..အမ္ိုက္အမဲေလးေတြမို႕ ေဗြမယူပါနဲ႔. ".<br /><br /><br /><br /><br />jj<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-1923746623125640094?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-26436618423010515562007-08-13T11:25:00.000+06:302007-08-16T17:10:52.249+06:30အားလံုးပဲ မဂၤလာပါ..<br />က်ေနာ္က အခုမွ စလံုးေရစမလို႕ပဲ ရွိေနပါတယ္<br />အစတုန္းကေတာ့ blog တစ္ခုျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ျပီဆိုရင္<br />ကုိယ့္ေက်ာင္းနဲ႕ ပက္သက္ျပီး ေအာင္းလာခဲ့ရတာေတြကို<br />အရင္ဆံုး ေရးမယ္လို႕ စိတ္ကူးရွိပါတယ္<br />ဒါေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ႕ ေရးရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့<br />နည္းနည္း လက္တြန္႕မိတယ္...<br />ကိုယ့္ေပါင္ကို ကိုယ္လွန္ေထာင္းရမွာဆိုေတာ့ ကိုယ္ပဲ နာမွာေလ.....<br />အင္း.......ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အနာခံလိုက္ပါမယ္ေလ..........<br />က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းဟာ အာရွတိုက္ရဲ႕အေရွ႕ေတာင္ပိုင္းမွာတည္ရွိတဲ့ (အတိအက် မေမးနဲ႕ေနာ္ ..မသိဘူး )<br />ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ၏ ဒုတိယ အၾကီးဆံုး<span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">university </span></span>ပါ ( ၾကံဳတုန္းၾကြားထားရတာ..)<br />ဟုတ္ကဲ့ ...အခုဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႕<span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> Uni</span></span> မွာ<span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"> e-library</span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span>အသံုးျပဳခြင့္ရပါျပီ....<br />စက္က 10 လံုးပဲ ရွိတယ့္အတြက္ တစ္ရက္မွာ ေမဂ်ာ ၅ခုေလာက္ သံုးရပါတယ္...<br />တစ္ေမဂ်ာကို စက္ႏွစ္လံုးေပါ့.....<br />allow time ကေတာ့ 10 -12am ပါ....<br />စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္.....<br />ဆရာၾကီးေတြ သိလား မသိဘူးလားေတာ့ မသိပါ......<br />က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းသားေတြေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္ ဘယ္ေတာ့မွ မရပါဘူး<br />အဲ ...ျပီးေတာ့ blog မၾကည့္ရဘူးတဲ့ .....<br />က်ေနာ္လည္း ေၾကာက္တတ္ပါတယ္...<br />ဘာေတြ ညာေတြ ဘာမွ မၾကည့္ရဲပါဘူး...လုပ္လည္းမလုပ္ရဲပါဘူး...<br />blog ဆိုတာကလည္း အတန္းေဖာ<a href="http://%c3%a1%c2%80%c2%af%c3%a1%c2%80%c2%b7khansarchat.blogspot.com/">္ သီဟ</a> က တင္ထားတာပါ....<br />ရုိးရိုးေလးပါ....ရွင္းရွင္းေလးပါ....<br />connection ဆိုတာကလညး္ ေကာင္းလိုက္တာမေျပာပါနဲ႕....<br />wikipedia ဆုိလည္းမရ....ေခတ္လူငယ္ဆိုလည္းမရ.....<br />ရတဲ့ blog ၾကမၾကည့္ရတဲ့.........<br />ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား........<br />သက္ေတာ္ေစာင့္ လိုခ်င္သူမ်ား က်ေနာ့္ကုိ ဆက္သြယ္ပါေနာ္......<br />ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႕ <span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">e</span></span> ခန္း၀င္တဲ့ အခါ....<br />တာ၀န္က် ဆရာမႏွစ္ေယာက္ဟာ က်ေနာ္တို႕ <span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >cs</span> ေက်ာင္းသားေတြအနားကေန<br />အခြာပါဘူး........<br />ခ်စ္လြန္းလို႕ ထင္တယ္ေနာ္........<br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">e</span></span> ခန္း၀င္ရတာ သက္ေတာ္ေစာင့္ အလကားရပါေသးတယ္.......<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >e</span> ခန္းမွ သံုးရတာ မၾကာေသးဘူး......<br />ေက်ာင္းၾကီးေရ၀င္လို႕ .....ေက်ာင္းကို တရားမ၀င္ ပိတ္လိုက္ရပါတယ္....<br />က်ေနာ္တို႕ေက်ာင္းကို ဒီေနရာမွာ တည္ဖို႕ အၾကံေပးတဲ့ သူေတြေရာ...<br />လက္ေတြ႕တည္တဲ့ သူေတြေရာကို က်ေနာ္ တကယ္ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္....<br />က်ေနာ္တို႕ အနားရတာမို႕.......<br />က်ေနာ္တို႕ေက်ာင္းကို june 1st က စဖြင့္ပါတယ္....<br />ဒါေပမယ့္ သိေတာ္မူၾကတဲ့ အတိုင္း july ကုန္တာေတာင္ ဘာစာမွ မသင္ရေသးပါဘူး<br />၈ လပို္င္းလညး္ေရာက္လို႕ အားၾကိဳးမာန္တက္ သင္ၾကမယ္...တတ္ၾကမယ္....က်က္ၾကမယ္လည္း ဆိုေရာ...<br />ေရကလညး္ အားနဲ႕ မာန္နဲ႕ တက္လာလိုက္တာ........ေဟာ..ေဟာ ...နဲ႕<br />မေကာင္းဘူးလား...ေကာင္းတာေပါ့ေနာ့......<br />အိမ္ျပန္တဲ့သူေတြလည္းျပန္......<br />နဂိုကမွ ပ်င္းတတ္တဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ဇိမ္ကိုက်လို႔........<br />ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ ေရက်သြားပါျပီ...<br />mon day ဆို ေက်ာင္းျပန္တတ္ရေတာ့မယ္........<br />အခုမွ အပ်င္းရွိန္က တတ္တုန္း......<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အရွိန္တတ္လက္စ ရတနာပံု ေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား အရွိန္သတ္ၾကေတာ့ေနာ္....</span><br />ေတာ္ၾကာ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ မျပည့္ဘူးေတြ ဘာေတြ ျဖစ္ေနဦးမယ္.......<br />က်ေနာ္လည္း ဒီတင္ ရင္ပါေတာ့မယ္.......<br />ပိုက္ပိုက္ ကုန္ခါနီးေနလို႕..................<br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-2643661842301051556?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-92067892935811930022007-08-10T15:58:00.000+06:302007-08-17T17:59:37.942+06:30.ဆရာမက မနက္ျဖန္ Post 2 ခုတင္ရမယ္ ဆိုေတာ့<br />ငါလည္း အေသအလဲ အသည္းအသန္( ဖတ္ေကာင္းေအာင္ ေရးတာပါ) စဥ္းစား၊ရတာေပါ့ေနာ္......ဘာေရးရမွာပါလိမ့္ဆိုျပီးေတာ့......ေရးစရာ တရားခံရွာရတာေပါ့.........<br />ေနာက္ဆံုး တရားခံကေတာ့...ဆဲမနာ ဆိုမနာ ...ေက်ာင္းတက္ေဖာ္ ေက်ာင္းတက္ဘက္ လြန္းျပည့္က ငါ့ရဲ႕ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေပးထားတဲ့ ဦးေဖျမင့္ရဲ႕ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာေသခ်ာျပီလား ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးပဲ<br />..အခုpost အသစ္လည္းတင္ရမယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ထဲကေန ငါေကာက္ႏွဳတ္ထားတာေလးေတြကို နင့္အတြက္ တင္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္..........<br />ငါတင္ေပးလိုက္တာေလးေတြဟာ မ်က္စိအေညာင္းခံ၊ အခ်ိန္အကုန္ခံျပီး ဖတ္တဲ့ နင့္အတြက္ တစ္စံုတစ္ရာ က်န္ေစမယ္ဆိုရင္ ......<br />ငါ ျခင္ကိုက္ခံရက်ိဳးနပ္ပါတယ္.........<br />ok! စျပီေနာ္ ...နည္းနည္းေတာ့မ်ားတယ္...ေက်ာ္မဖတ္နဲ႕........<br />(၁) အလုပ္ကို ယိမ္းယိုင္ေတြေ၀ျခင္းကင္းစြာ ဆက္လုပ္.....<br />(၂) ခက္တဲ့ အပိုင္းေတြ အျမဲေလ့က်င့္....<br />(၃) ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္ျပီးေအာင္လုပ္...<br />(၄) ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာကိုသာ ျဖစ္ေျမာက္ေအာငၾ္ကိဳးစားျပီးလုပ္...<br /> ေအာင္ျမင္ မေအာင္ျမင္ဆိုတာေတြ ထည့္မစဥ္းစားနဲ႔...<br />(၅) ေၾကာက္ရမွာ ေၾကာက္ေနလို႕ မျဖစ္ဘူး....<br /> ေၾကာက္ေတာ့ ေၾကာက္တယ္ကြာ...ဒါေပမယ့္ ဘာပဲျဖစ္ေနေန လုပ္စရာရွိတာ ငါဆက္လုပ္မယ္ . <br /> ..ဟူေသာအေတြးမ်ိဳးျဖင့္ ေရွ႕သို႕တိုး..<br /> အေၾကာင္းျပခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြ ကိုယ္ဘာသာတီထြင္ဖန္တီးကာ အရွံဳးေပးျပီး <br /> ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္သြားတတ္တာကို ေရွာင္..<br />(၆) ပန္းတိုင္ကိုသာ အာရုံျပဳ..<br /> မ်က္ျခည္မျပတ္ ၾကည့္ထား..<br />(၇) ကိုယ့္အတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အေလးအနက္စာဖတ္တဲ့<br /> အေလ့အထမ်ိဳး ေမြးစမ္းပါ...<br />(၈) တို႕ရဲ႕ အရည္အခ်င္းေတြကို စမ္းသပ္ခ်င္လို႕ အခက္အခဲေတြ၊ ဆင္းရဲဒုတ္ခေတြကို<br /> တို႕ဆီပို႕ေပးတာ ...<br /> ဒါေတြ ရင္ဆိုင္ဖို႕ လက္နက္ေတြေပးထားေသးတယ္....ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႕ ယံုၾကည္ခ်က္တို႕<br /> စိတ္ကူးအိပ္မက္တို႕ေပါ့...<br /> လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀က အျခားလူတစ္ေယာက္အေပၚ လႊမ္းမိုးႏုိင္မွဳပမာဏကို တိုင္းတာတြက္ခ်က္ <br /> မရႏုိင္ပါ...<br />(၉) ခလုတ္တိုက္မိတဲ့ ေက်ာက္တံုးကို ေျခနင္းတံုးအျဖစ္ အသံဳးျပဳတတ္ရမယ္...<br /> ၀မ္းနည္းရတာ စိတ္ထဲထိခိုက္နာက်င္ရတာေတြကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ အသိအမွတ္ျပဳခံရေအာင္<br /> ဆြေပးတြန္းေပးတဲ့ အားေတြအျဖစ္ ေျပာင္းပစ္ရမယ္...<br />(၁၀) ေရွ႕ဆက္တ္ိုးရခက္ေနတယ္ဆိုတာ တစ္ခုတည္းနဲ႕ေတာ့ ေနာက္ဆုတ္လုိ႕ ဘယ္ျဖစ္မလဲ...<br /> တတ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆံုးလုပ္မလုပ္ ဆိုတာေတာ့ ကိုယ္တိုင္သာ သိတဲ့ ကိတ္စပဲ....<br />(၁၁) မင္းကိုယ္တ္ိုင္ကလြဲျပီး ဘယ္သူမွမင္းကို ဒုတ္ခမေပးႏုိင္ပါဘူး<br /> မင္းရင္ထဲမွာ အာဃာတေတြ သိပ္မ်ားေနတာ ..ကို ..မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ရင္ မင္းမွာ အန္တရယ္ <br /> ျဖစ္လာမယ္...<br /> ရင္ထဲမွာ အာဃာတရွိေနတဲ့ သူဟာ အျပင္မွာ ခ်မ္းသာသုခရွာေတြ႕ႏုိင္ပါ့မလား...<br /> ဖြင့္ပစ္ ေဆးေၾကာပစ္ဖို႕ သတ္သိမေမြးႏိုင္ရင္ ကိုယ္ပဲဆက္ျပီး ထိခိုက္နာက်င္ေနဦးမွာ...<br /> ဘယ္ကိတ္စတြင္မဆို လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ႏွင့္ အက်ိဳးရလဒ္သည္ တန္းတူပင္ တန္ဖိုးရွိသည္...<br /> ေရရွည္အဖို႕တြင္ဆိုလွ်င္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကပင္ ပို အေရးၾကီးေပသည္..<br /> ကိတ္စတစ္ခု၏ အတုိင္းအတာ အကန္႕အသတ္ကို သိတတ္ေရးသည္လည္း ႏွလံုးသားအတြင္း <br /> ေဒါသအာဃာတကင္းေရးနည္းတူ အေရးၾကီးလွပါသည္..<br />(၁၂) ရည္မွန္းထားတဲ့ ပန္းတိုင္ ကို ဒီလမ္းက သြားလုိ႕မရရင္ ေနာက္တစ္လမ္းက ေကြ႕သြားလို႕ရတယ္..<br /> ေဘာင္တစ္ခုထဲမွာ ပိတ္ေလွာင္ကန္႔သတ္ခံမေနဘဲ လိုရာရေအာင္ စူးစမ္းတီထြင္ ၾကံဆတတ္ေရး၊ ျပီး အဲသည္လို ၾကံဆတတ္သည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး၏ တန္ဖိုးကို သိျမင္ေရး...<br /> ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲေနာ္ .....<br />ေတာ္ၾကာ ပ်င္းသြားမွာ စိုးလို႕...<br />နင့္က ငါ့ေလာက္အခ်ိန္မေပါေတာ့ ငါက ငါဖတ္ထားတာေလးေတြကို ဆရာလုပ္ရတာေပါ့....<br />ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့ပါေစ.....<br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-9206789293581193002?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-3081240111632306882007-08-08T11:04:00.000+06:302007-08-17T18:00:31.127+06:30ျပီးခဲ့တဲ့ ၈ လပိုင္း ၅ ရက္ေန႕က MCPA မွာ<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"> Smart Organization In Digital Age </span>ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ <span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">SIG Seminar</span></span> လုပ္သြားတယ္ ....ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးသူက ဆရာ<span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span><a href="http://sig-hardware.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ဦးလွေကာင္း</span></a>ေလ..ငါ့အတြက္ေတာ့ သြားရတာ ေတာ္ေတာ္တန္တဲ့ ပြဲပါပဲ...........<br /> ငါ နင့္ကို နည္းနည္းေလာက္ ဆရာျပန္လုပ္ခ်င္လို႕................<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"> Digital Age </span></span>ထဲမွာ အေရးၾကီးတဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္က<span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Trust</span> ပဲ... နံပတ္(၁ ) က <span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">own abilities</span></span> တစ္နည္းအားျဖင့္<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > self -confidence </span>ဆိုတဲ့ <span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">Intrapersonal Trust </span></span>ရွိရမယ္ ...ကိုယ္ကိုယ္ကို မွ မယံုၾကည္ရင္ ဘာလုပ္လို႕ရေတာ့မွာလဲေနာ့....အဲဒီေတာ့ ယံုၾကည္မွဳေတြထဲမွာအေျခခံက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ယံုၾကည္ဖို႕ပဲ....<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);"> Digital Age</span></span> ထဲမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႕က အဓိကပဲ.... ဒီေတာ့ <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">Interpersonal Trust </span>ဆိုတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြေပၚမွာ ယံုၾကည္မွဳရွိဖို႕ရာကလည္း အေရးပါတာပဲ ....မိသားစုဆိုရင္လညး္ မိသားစုအေလ်ာက္ ယံုၾကည္မွဳေပးရမယ္............လုပ္ငန္းခြင္ထဲက <span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(153, 51, 153);">partners </span></span>ေတြေပၚမွာလည္း ယံုၾကည္ဖို႔လိုတယ္........လူတိုင္းကို မယံုသကၤာစိတ္၊ သံသယမ်က္လံုးေတြနဲ႕သာ ၾကည့္ေနရင္ ကိုယ္အလုပ္ကို ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ဆက္လုပ္ေတာ့မလဲေနာ့......<br /> ေနာက္ထပ္ ယံုၾကည္မွဳထားရမယ့္အရာကေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ ၊ ကိုယ္လုပ္မယ့္ အလုပ္ပဲ........အဲဒီယံုၾကည္မွဳကိုေတာ့ <span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold;">System Trust</span></span> လို႔ေခၚတယ္ ........လုပ္ေနတဲ့ ၊ လုပ္မယ့္ အလုပ္ကို မယံုၾကည္ႏုိင္ဘူးဆိုရင္ ဒီအလုပ္ကို တိုးတက္ေအာင္ျမင္ဖို႕ ဘယ္လို ေခါင္းမ်ိဳးနဲ႕ ေတြးမလဲ၊ ၾကံစည္စိတ္ကူးမလဲ..........ကိုယ့္အလုပ္ဟာ ေအာင္ကိုေအာင္ျမင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားမွသာ ေအာင္ျမင္ဖို႕ နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြ ေတြးေတာ ၾကံစည္ စဥ္းစား ေဆာင္ရြက္ေတာ့မွာေပါ့ဟာ........<br /> ပ်င္းျပီလား......သည္းခံပါဦး......ေနာက္ တစ္ခ်က္ပဲက်န္ပါေတာ့တယ္ ....အဲဒီဟာလည္း အေရးပါတာပဲ...ဘာလညး္ဆိုေတာ့ <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">Object Trust</span></span> ဆိုတဲ့ အသံဳးျပဳတ<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">ဲ့ devices </span>ေပၚမွာ ယံုၾကည္မွဳထားရျခင္းပဲ....အသံုးျပဳတဲ့ ကိရိယာေတြေပၚမွာ ယံုၾကည္မွဳမရွိရင္လညး္ အလုပ္ကို စိတ္ခ်လက္ခ် ဘယ္လိုလုပ္ လုပ္မလဲေနာ့ .....<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> ok</span>!</span><span style="color: rgb(0, 51, 0);"> </span>ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ<br /><br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-308124011163230688?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-1706669643428996162007-08-07T13:07:00.000+06:302007-08-11T12:56:47.035+06:30အသက္ေလးရယ္တဲ့ ရွည္ေစလို မန္းေတာင္ရိပ္ကို္ ခို.........ဆိုတဲ့ စကားရွိပါတယ္......<br />က်ေနာ္တုိ႕လည္း သက္ရွည္က်န္းမာေစဖို႕ <a href="http://mdyblogshow.blogspot.com">မန္းေတာင္ရိပ္ကို ခ</a>ိုၾကစို႕လား.....<br /> စီးပြားေရး ၾကီးပြားေရးေတြနဲဲ႕စိတ္ေတြ ပင္ပန္းေနမွာေပါ့....<br /><a href="http://mdy007.blogspot.com">ို<span style="text-decoration: underline;"> မန္းေျမ </span></a> ကေန ၾကိဳဆိုပါရေစ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-170666964342899616?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-32903132216913291752007-08-07T12:56:00.000+06:302007-08-07T13:58:19.022+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_lyTWH-g4KbU/RrgSLZ-h-pI/AAAAAAAAAAY/aMfcmkuwiPo/s1600-h/jj1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_lyTWH-g4KbU/RrgSLZ-h-pI/AAAAAAAAAAY/aMfcmkuwiPo/s200/jj1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095842965530737298" border="0" /></a><br /><br /><br />ၾကည့္ေနာ္..<br />က်က္သေရရွိတယ္မလား..<br />ျမင္လိုက္ရတာ ရင္ေအးရဲ႕မလား..<br />ခ်စ္စရာ ေကာင္းတယ္ေနာ္<br />အားက်ျပီး လိုက္လိမ္းေတာ့မယ္ထင္တယ္<br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-3290313221691329175?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7051603741073110272.post-4936338808930068872007-08-07T12:48:00.000+06:302007-08-07T14:03:29.911+06:30A software requirements definition is an abstract description of the services which the system should provide and the constraints underwhich the system must operate.<br /><br /><br />jj<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7051603741073110272-493633880893006887?l=julysan.blogspot.com' alt='' /></div>julysanhttp://www.blogger.com/profile/07813605037973237615noreply@blogger.com0